982 m. n.p.m. najwyższa kulminacja Masywu Trzech Koron. Pierwsze opisane wejście w 1830 roku. Po roku 1860 skała została zabezpieczona i udostępniona dla turystów. Turnia zbudowana z wapieni rogowcowych, porośnięta unikalną roślinnością naskalną. Występujące tu zbiorowisko roślinne nosi nazwę naskalnej murawy górskiej. Jest w pełni naturalne. Występowało tu już w czasie holocenu, a przypuszczalnie także w plejstocenie (ok. 12 tys. lat temu). Niedostępność ścian skalnych i związana z tym minimalna presja wywierana przez ludzi spowodowała, że do czasów współczesnych murawa przetrwała w formie prawie niezmienionej. Jest to zbiorowisko o charakterze endemicznym tzn. w takim składzie gatunkowym występuje jedynie w Pieninach. Rośliną panującą jest sesleria skalna. Obok niej rosną między: reliktowa chryzantema Zawadzkiego - gatunek pospolicie występujący w środkowej Syberii, gdzie tworzy wiele odmian, w Pieninach natomiast posiada jedyne stanowisko w Karpatach, gatunki wysokogórskie - traganek jasny oraz aster alpejski, gatunki ciepłolubne - ożanka górska, przewiercień sierpowaty, rozchodnik ostry i smagliczka skalana oraz pszonak Wittmanna, posłonek skalny, jaskier skalny, goździk wczesny, oset siny i chaber barwny.